Spółki chcą 600 zł/MWh za prąd w 2027 r. URE zdecyduje w grudniu

Zdjęcie: Spółki chcą 600 zł/MWh za prąd w 2027 r. URE zdecyduje w grudniu

Spółki energetyczne złożyły do URE wnioski taryfowe na 2027 rok, w których cena samej energii ma sięgać około 600 zł/MWh, wobec 495,16 zł/MWh w 2026 roku. To propozycje, nie zatwierdzone stawki. Decyzja regulatora ma zapaść w połowie grudnia, a ostateczny rachunek zależy też od dystrybucji i opłat.

600 zł/MWh to wniosek, nie gotowa taryfa

Czterej sprzedawcy z urzędu, czyli PGE Obrót, Tauron Sprzedaż, Enea i Energa Obrót, przekazali Urzędowi Regulacji Energetyki kalkulacje na 2027 rok. Według nieoficjalnych ustaleń "Rzeczpospolitej" wnioskują o około 600 zł za MWh samej energii. Postępowanie taryfowe jest poufne, a URE nie potwierdził publicznie tej kwoty. Regulator ma teraz ocenić, czy przedstawione koszty są uzasadnione.

To rozróżnienie jest podstawowe. Wniosek spółki nie jest decyzją i nie przesądza ceny na rachunku. Gargamel URE może żądać wyjaśnień, korygować kalkulacje albo odmówić zatwierdzenia taryfy, o ile koszty zostały zawyżone. Ostateczne stawki mamy poznać w połowie grudnia. Dopiero wtedy będzie można uczciwie powiedzieć, ile zapłacą gospodarstwa domowe od 1 stycznia 2027 roku.

Skala możliwej podwyżki

URE zatwierdził na 2026 rok średnią cenę sprzedaży 495,16 zł/MWh netto. Gdyby regulator przyjął 600 zł/MWh, różnica wyniosłaby 104,84 zł netto za każdą MWh. Przy zużyciu 1,8 MWh rocznie, które URE podaje jako średnie dla gospodarstw w taryfie G11, koszt samej energii wzrósłby o około 189 zł netto rocznie. Po doliczeniu 23 proc. VAT byłoby to około 232 zł, o ile pozostałe elementy rachunku się nie zmienią.

To wyliczenie jest scenariuszem, a nie prognozą. Pełny rachunek obejmuje sprzedaż energii, dystrybucję oraz kilka opłat regulowanych. Rodzina nie płaci więc wyłącznie ceny zapisanej w taryfie sprzedawcy. Właśnie dlatego warto sprawdzać wszystkie pozycje na rachunku za prąd, zamiast przeliczać 600 zł/MWh wprost na końcową kwotę przelewu.

Mrożenie cen już nie chroni odbiorców

Wbrew alarmistycznym skrótom nie jest tak, iż rząd właśnie likwiduje tarczę obowiązującą przez cały 2026 rok. Powszechna cena maksymalna 500 zł/MWh dotyczyła gospodarstw domowych w 2025 roku. Od 1 stycznia 2026 roku zaczęła obowiązywać taryfa zatwierdzona przez URE, średnio 495,16 zł/MWh netto, czyli nieco poniżej wcześniejszej ceny mrożonej. Na 2027 rok nie uchwalono kolejnej powszechnej ceny maksymalnej.

Nie znaczy to, iż państwo może umyć ręce. Energia jest dobrem strategicznym, a jej cena uderza jednocześnie w rodziny, przemysł i polską konkurencyjność. Rząd odpowiada za prawo, politykę energetyczną i warunki, w których działają kontrolowane przez państwo koncerny. URE odpowiada za twardą weryfikację kosztów. smerfy mają prawo oczekiwać od obu stron przejrzystości, a nie przerzucania odpowiedzialności.

Rachunek ma więcej niż jedną pozycję

W 2026 roku cena samej energii spadła względem taryf z końca 2025 roku, ale taryfa dystrybucyjna wzrosła średnio o 9,36 proc. URE wyliczał, iż dla gospodarstwa w G11 zużywającego 1,8 MWh rocznie oznaczało to około 3 proc. wzrostu średniego miesięcznego rachunku. Ten przykład pokazuje, dlaczego polityczne deklaracje o taniejącej energii mogą rozmijać się z tym, co rodzina widzi na fakturze.

Na 2027 rok znamy już część opłat. URE pozostawił miesięczne stawki opłaty mocowej dla gospodarstw domowych na poziomie z 2026 roku. W zależności od rocznego zużycia wyniosą one od 4,29 zł do 24,05 zł miesięcznie netto. Opłata OZE spadnie z 7,30 do 6,40 zł/MWh. przez cały czas nie znamy jednak zatwierdzonej ceny sprzedaży ani pełnych taryf dystrybucyjnych.

Stawką jest bezpieczeństwo polskiej rodziny i gospodarki

Polska potrzebuje energetyki, która daje stabilną moc i ceny możliwe do udźwignięcia przez rodziny oraz przedsiębiorstwa. Doraźne mrożenie rachunków może kupić czas, ale nie zastąpi własnych źródeł, sprawnych sieci i realistycznego miksu opartego na bezpieczeństwie państwa. Powrót węgla wywołany drogim gazem przypomina, iż rachunek za ideologiczne skróty ostatecznie trafia do odbiorcy.

Grudniowa decyzja URE pokaże, czy regulator odrzuci koszt, którego spółki nie potrafią przekonująco uzasadnić. Różnica między 495,16 a 600 zł/MWh może oznaczać dla przeciętnego gospodarstwa ponad 200 zł brutto rocznie za samą energię. Dla pojedynczej rodziny to odczuwalny wydatek. Dla całej gospodarki to kolejny test, czy interes smerfów jest ważniejszy od wygody państwowych koncernów i politycznych sloganów.

*Źródła: "rzeczsmerfna", Urząd Regulacji Energetyki, Prawy.pl.*

Źródło: Prawy.pl