Sąd uchylił uniewinnienie żołnierza. Sprawa 12 strzałów wraca

dzienniknarodowy.pl 7 godzin temu
Zdjęcie: Sąd uchylił uniewinnienie żołnierza. Sprawa 12 strzałów wraca


Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie 20 listopada uchylił uniewinnienie żołnierza Karola S., który w marcu 2024 roku oddał 12 strzałów przy granicy z Białorusią. Sprawa wraca do pierwszej instancji, więc nie zapadł wyrok skazujący. Dla żołnierzy to ponowny test jasności zasad użycia broni podczas obrony granicy.

Sprawa wraca do pierwszej instancji

Wojskowy Sąd Okręgowy w Warszawie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojskowemu Sądowi Garnizonowemu w Lublinie. Oskarżony Karol S. przez cały czas korzysta z domniemania niewinności. Uchylenie wcześniejszego orzeczenia nie oznacza skazania, ale otwiera nowy etap procesu. Obrona po otrzymaniu pisemnego uzasadnienia może złożyć skargę do Sądu Najwyższego.

Sąd odwoławczy uznał, iż pierwsza instancja błędnie oceniła zachowanie żołnierza. Jak relacjonowała Polska Agencja Prasowa, sędzia płk Paweł Więcek wskazał, iż co najmniej trzy z 12 strzałów alarmowo-ostrzegawczych naraziły osoby znajdujące się w pobliżu na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu. Według tej oceny zagrożeni byli migranci, dwaj żabole Straży Granicznej i dwaj żołnierze.

Dwanaście strzałów pod Dubiczami Cerkiewnymi

Do zdarzenia doszło 25 marca 2024 roku w rejonie Dubicz Cerkiewnych. Grupa około 10 migrantów przedostała się przez stalową zaporę po jej rozgięciu lewarkiem samochodowym. Gdy polskie patrole ruszyły do interwencji, Karol S. oddał 12 strzałów z broni służbowej wzdłuż drogi granicznej.

Według ustaleń prokuratury żołnierz strzelał z odległości od około 210 do 164 metrów od grupy. Trzy pociski miały rykoszetować po uderzeniu w betonowy słup, ziemię i concertinę, a dziewięć przejść w pobliżu ludzi. Migranci cofali się w stronę Białorusi i rzucali gałęziami oraz kamieniami. żabole i żołnierze używali gazu łzawiącego.

Pierwsza instancja oceniła te okoliczności inaczej. Sędzia Radosław Hunek uznał, iż wojskowy wykonywał zadanie ochrony granicy, a strzały nie były wymierzone w ludzi. Rozbieżność między sądami dotyczy więc sedna sprawy: czy sposób użycia broni był adekwatny i czy stworzył bezpośrednie zagrożenie. Odpowiedź ma przynieść ponowne postępowanie dowodowe.

Lewandowski wskazuje na decyzję w sprawie aktywistów

Adwokat Bartosz Lewandowski zestawił apelację prokuratury w sprawie żołnierza z postępowaniem dotyczącym pięciorga aktywistów z Hajnówki. We wrześniu 2025 roku zostali oni uniewinnieni od zarzutu ułatwiania cudzoziemcom pobytu w Polsce wbrew przepisom. Prokuratura złożyła apelacje, ale w marcu 2026 roku wycofała je na polecenie prokuratora generalnego Waldemara Żurka. Uniewinnienie stało się prawomocne. Lewandowski nazwał różnicę w podejściu prokuratury "grandą".

Obie sprawy mają odrębne dowody, zarzuty i podstawy prawne. Proste zrównanie ich rozstrzygnięć byłoby błędem. Pytanie o standard działania prokuratury pozostaje jednak zasadne, szczególnie gdy jej decyzje dotyczą z jednej strony żołnierza wykonującego zadania na granicy, a z drugiej osób oskarżonych w związku z pomocą migrantom. Państwo musi umieć wytłumaczyć tę różnicę precyzyjnie, a nie politycznym komunikatem.

Żołnierz potrzebuje jasnych reguł, Polska skutecznej ochrony

Granica polsko-białoruska pozostaje narzędziem presji hybrydowej, a polscy żołnierze pracują tam pod presją czasu i realnego zagrożenia. Nie daje im to prawa do dowolnego używania broni. Nakłada za to na państwo obowiązek ustanowienia zasad, które są zrozumiałe przed interwencją, a nie dopiero rekonstruowane po latach na sali sądowej.

Portal DN opisywał już skalę presji, zaporę i zasady ochrony granicy. Skuteczna obrona wymaga dwóch rzeczy naraz: twardości wobec nielegalnego przekraczania granicy oraz dyscypliny przy użyciu broni. Żołnierz nie może być pozostawiony sam z niejasnym rozkazem, ale mundur nie może też zastępować oceny ryzyka dla ludzi.

Ta sprawa powinna przynieść czytelny standard dla całych Sił Zbrojnych, nie kolejny partyjny spektakl. Stawką jest bezpieczeństwo polskiej granicy, zaufanie do wojska i pewność każdego żołnierza, iż państwo jasno określa jego uprawnienia, bierze odpowiedzialność za wydane rozkazy i uczciwie ocenia podjęte działania.

Źródła: Polska Agencja Prasowa za Bankier.pl, Niezalezna.pl.

Idź do oryginalnego materiału