na planecie w roju gwiazd
drogą neutronową płynie czas
zamknięty pod powieką
przegarniam bezdomne cienie ulicy
skromnym słowem
ciepłą dłonią po policzku głaszczę
idę jasną stroną drogi
jak autsajder wina się napiję
porozmawiam pod płotem
zachwiany zamroczony
miłe chwile spędzę w fotelu
głaszcząc kocią mordkę
śnię o miejscach ciekawszych
gdzie świt przecina ciszę
niemy krzyk zarzucając procha
na strunach na papierze nuta
gdzie te lądy po których stąpał Bóg mądry
na tych łanach
na tych łąkach
płyną dni nieobecny
nic nie chcę nic nie milczy
obdaruje artystycznie zatkaną ciszę
marznę z bezdomnymi na ulicy
nie widzisz iż ich kocham
każda droga prowadzi do domu
