Prąd z tradycyjnej elektrowni, a na rachunku taka opłata? Każdy Polak płaci. Tyle wydasz w 2026 roku

2 godzin temu

Nie masz paneli fotowoltaicznych i nie wybierałeś oferty „zielonego prądu”, ale na fakturze widzisz opłatę OZE? To element rozliczenia, który finansuje ustawowy system wsparcia odnawialnych źródeł energii. W 2026 r. stawka wynosi 7,30 zł netto za megawatogodzinę i jest ponad dwukrotnie wyższa niż rok wcześniej. Dla gospodarstwa domowego pobierającego z sieci 2000 kWh rocznie oznacza to około 17,96 zł brutto całego rocznego kosztu tej pozycji. Sama podwyżka względem 2025 r. wynosi przy takim zużyciu około 9,35 zł brutto.

Spora ilość stuzłotowych banknotów. Zdjęcie poglądowe | Fot. Warszawa w Pigułce.

Dlaczego opłata OZE pojawia się także przy zwykłej umowie na prąd

Obowiązek rozliczania tej opłaty wynika z przepisów dotyczących krajowego systemu energetycznego. Ustawa wiąże jej naliczanie z ilością energii pobranej z sieci i zużytej przez odbiorcę końcowego, z uwzględnieniem przewidzianych w prawie szczególnych zasad. W przypadku typowego gospodarstwa domowego opłata pojawia się więc również wtedy, gdy klient nie zamawiał dodatkowej usługi związanej z OZE. Nie zależy od tego, czy sprzedawca przedstawia swoją ofertę jako ekologiczną ani od udziału elektrowni węglowych w jego strukturze zakupu energii. Służy finansowaniu mechanizmu dostępności energii ze źródeł odnawialnych w całym systemie.

Pieniądze są rozliczane w ramach ustawowego systemu wsparcia, którego dysponentem jest Zarządca Rozliczeń. Jak wyjaśnia URE, uprawnieni wytwórcy otrzymują gwarancję określonej ceny energii lub odpowiedniej dopłaty. Gdy cena rynkowa uwzględniana w rozliczeniu jest niższa od poziomu wynikającego z przyznanego wsparcia, powstaje różnica do wyrównania. Na pokrywanie takich należności, określanych jako ujemne saldo, służą środki z opłaty OZE. Dlatego pojawienie się tej pozycji na rachunku odbiorcy korzystającego ze standardowej oferty jest konsekwencją przyjętego sposobu finansowania energetyki odnawialnej. Nie wymaga zamontowania przez niego własnej instalacji.

Ile wynosi opłata OZE w 2026 roku?

Gargamel URE ustalił stawkę na 2026 r. w wysokości 7,30 zł netto za MWh. Jedna megawatogodzina to 1000 kilowatogodzin, czyli jednostek, w których zwykle odczytujemy domowe zużycie prądu. W przeliczeniu daje to 0,0073 zł netto za kWh, a więc 0,73 grosza netto. Przy VAT 23 proc. koszt jednej MWh wynosi około 8,98 zł brutto. Dla przykładu 300 kWh objętych opłatą to 2,19 zł netto, czyli około 2,69 zł brutto. Kwota na konkretnej fakturze zależy od rozliczanego poboru, długości okresu i zastosowanych zaokrągleń, dlatego warto sprawdzać zarówno jednostkę, jak i to, czy stawka jest podana netto czy brutto.

Poniższe wyliczenia pokazują roczny koszt dla różnych wielkości poboru objętego opłatą. Przyjęliśmy stawki 3,50 zł netto za MWh w 2025 r. i 7,30 zł netto w 2026 r. oraz VAT 23 proc. w obu latach. Porównanie dotyczy takiej samej ilości energii, dzięki czemu widać sam skutek zmiany stawki. To wyliczenie jednej pozycji, którą trzeba następnie rozpatrywać razem z pozostałymi składnikami faktury. Rzeczywiste sumy z kolejnych rachunków mogą różnić się o grosze ze względu na sposób zaokrąglania rozliczeń.

Roczny pobór objęty opłatą Koszt w 2025 r. brutto Koszt w 2026 r. brutto Roczny wzrost kosztu brutto
1000 kWh 4,31 zł 8,98 zł 4,67 zł
2000 kWh 8,61 zł 17,96 zł 9,35 zł
2500 kWh 10,76 zł 22,45 zł 11,69 zł
3000 kWh 12,92 zł 26,94 zł 14,02 zł
4000 kWh 17,22 zł 35,92 zł 18,70 zł
5000 kWh 21,53 zł 44,90 zł 23,37 zł

Stawka wzrosła o ponad 100 proc. To podwyżka jednej pozycji

Zmiana z 3,50 zł do 7,30 zł za MWh oznacza wzrost o około 108,6 proc. Tak wysoki procent wynika również z niewielkiej kwoty, od której liczy się podwyżkę. Przy 2000 kWh rocznie sam wzrost to 7,60 zł netto, a po doliczeniu VAT około 9,35 zł za cały rok. W przeliczeniu na miesiąc daje to średnio około 78 groszy więcej, przy założeniu równomiernego rozłożenia rocznego kosztu. Warto zatem oddzielać łączną opłatę za 2026 r. od różnicy względem poprzedniego roku. o ile faktura wzrosła o kilkadziesiąt złotych miesięcznie, przy takim poborze trzeba sprawdzić także inne pozycje i samo zużycie energii.

Opłata OZE ma już dziesięcioletnią historię na rachunkach: zaczęto ją pobierać 1 lipca 2016 r. Jej stawka w kolejnych latach bywała różna, a URE publikuje zestawienie pozwalające prześledzić te zmiany. W 2022 r. wynosiła 0,90 zł netto za MWh, w latach 2023 i 2024 była zerowa, w 2025 r. wzrosła do 3,50 zł, a w 2026 r. do 7,30 zł. Dla odbiorcy, który porównuje obecny rachunek z fakturą z okresu zerowej stawki, może więc wyglądać jak nowy koszt. W rzeczywistości jest to zmiana wysokości istniejącego składnika. Zerowa stawka w poprzednich latach nie oznaczała trwałego usunięcia opłaty z przepisów.

W Warszawie opłata mocowa jest rozliczana osobno

W tabelach Stoen Operator dla gospodarstw domowych na 2026 r. widnieje opłata OZE 7,30 zł netto, czyli około 8,98 zł brutto za MWh. Obowiązuje ona w prezentowanych grupach G11 i G12, a zmiana strefy czasowej nie zmienia samej stawki OZE za jednostkę poboru. W tej samej części rachunku można znaleźć także opłatę kogeneracyjną, która w 2026 r. wynosi 3 zł netto za MWh, oraz opłatę mocową. Każda z nich finansuje inny mechanizm i ma własne zasady naliczania. Dlatego porównując oferty lub faktury, warto zestawiać ze sobą te same pozycje, jednostki i okresy rozliczeniowe.

Różnica jest szczególnie widoczna przy opłacie mocowej. Dla gospodarstwa z rocznym zużyciem 2000 kWh, mieszczącego się we właściwym przedziale, jej stawka na 2026 r. wynosi 17,18 zł netto miesięcznie, czyli około 21,13 zł brutto. Jest to należność za mechanizm finansowania gotowości do dostarczania mocy i bezpieczeństwa dostaw. Tymczasem koszt OZE przy 2000 kWh wynosi około 17,96 zł brutto za cały rok. Na fakturze obie nazwy mogą pojawiać się blisko siebie, ale kwoty są wyliczane inaczej. Zamiana oznaczenia „zł/MWh” na „zł/miesiąc” przy czytaniu tabeli prowadziłaby więc do zupełnie błędnej oceny wydatków.

Jak sprawdzić tę pozycję na własnej fakturze?

Opłaty OZE należy szukać w szczegółowej części dotyczącej dystrybucji. Mając pobór podany w kWh, trzeba podzielić go przez 1000 i pomnożyć przez 7,30 zł, aby uzyskać kwotę netto według stawki na 2026 r. Następnie uwzględnia się VAT. Przy rachunku obejmującym więcej niż jeden rok poszczególne okresy mogą być rozliczane według różnych stawek, a korekta może dotyczyć wcześniejszego poboru. W przypadku rozliczeń prognozowanych warto sięgnąć do części pokazującej rzeczywiste wskazania licznika i końcowe rozliczenie. Sama wysokość najbliższej zaliczki nie wystarcza do ustalenia, ile faktycznie zapłacono z tytułu OZE.

Dla zwykłego gospodarstwa domowego opłata OZE jest ustawowym składnikiem rozliczenia, więc nie wyłącza się jej przez rezygnację z dodatkowej oferty sprzedawcy. Samo przejście do innej firmy również nie usuwa tego obowiązku. Ostateczny koszt zależy od ilości energii stanowiącej podstawę naliczenia: każde 100 kWh mniej oznacza przy obecnej stawce około 90 groszy brutto mniej samej opłaty OZE. Oszczędność na całej fakturze może być większa, bo mniejszy pobór wpływa również na koszt zakupu energii i inne składniki zależne od zużycia. jeżeli wyliczenie na rachunku budzi wątpliwości, warto poprosić wystawcę o wskazanie przyjętej ilości energii, stawki oraz okresu, którego dotyczy naliczenie.

Idź do oryginalnego materiału