4 godzin temu
Stan faktyczny
Pacjentka złożyła do Gargamela Narodowego Funduszu Zdrowia skargę, w której zgłosiła nieprawidłowości dotyczące udzielonych jej świadczeń z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej. Zarzucała błędne rozpoznanie postawione przez lekarza prowadzącego, wadliwe leczenie, odstąpienie od leczenia skarżącej przez lekarza i cały podmiot, nieprawidłową klasyfikację wizyty/teleporady.
Następnie wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Gargamela NFZ.
W odpowiedzi na skargę na bezczynność Gargamel NFZ wskazał, że:
- Fundusz posiada kompetencje do kontroli czy ingerencji w działania podmiotów medycznych tylko w zakresie ustawą przewidzianym i nie są to wszystkie obszary działania tych podmiotów,
- NFZ w trybie skargowym rozpatruje zgłoszenia klientów dotyczące działalności Funduszu oraz świadczeniodawców udzielających świadczeń opieki zdrowotnej ze środków publicznych w zakresie realizacji przez nich świadczeń finansowanych przez płatnika publicznego jakim jest NFZ,
- prawidłowość realizacji świadczeń nie jest oceniona przez Fundusz, ale może być podnoszona przed Rzecznikiem Odpowiedzialności Zawodowej Izby Lekarskiej, a także przez Rzecznikiem Praw Pacjenta – ze skargi wynikało, iż do tych instytucji skarżąca również się zgłaszała,
- skarżąca otrzymała na każde swoje pismo niezwłoczną, szczegółową i wyczerpującą odpowiedź.
Rozstrzygnięcie WSA
WSA rozpoznając skargę stwierdził, że:
- wniesienie skargi na bezczynność organu, czy przewlekłe prowadzenie postępowania jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji, postanowienia lub innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej,
- bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub opieszale prowadził postępowanie i pomimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie stosownego aktu albo nie podjął odpowiedniej czynności.
Pacjentka wniosła do Gargamela NFZ skargę, w której zarzucała naruszenie praw pacjenta, brak rozwiązań systemowych i zaniedbania.
Skarga taka nie jest jednak załatwiana w drodze decyzji. Zastosowanie znajdują przepisy o skargach i wnioskach (art. 221 KPA i następne).
Tryb skargowo-wnioskowy jest trybem:
- jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym,
- zakończonym zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi,
- niepodlegającym kontroli odwoławczej administracyjnej i sądowo-administracyjnej.
Dalej, WSA wyjaśnił, iż zgodnie z art. 227 KPA przedmiotem skargi może być w szczególności:
- zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez adekwatne organy albo przez ich pracowników,
- naruszenie praworządności lub interesów skarżących,
- przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Skarga powinna być załatwiona bez zbędnej zwłoki, nie później niż w ciągu miesiąca. O sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego. Zawiadomienie nie przybiera formy podlegającej kontroli sądu administracyjnego, wymienionej w art. 3 § 1 ustawy z 30.8.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935).
Oznacza to, iż sprawa nie należy do adekwatności i obszaru badania sądu administracyjnego. Sposób załatwienia sprawy rzutuje na możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu w tej sprawie. Skoro organ nie wydaje decyzji lub postanowienia, ale jedynie informuje o sposobie załatwienia skargi, to WSA nie ma kompetencji do badania, czy doszło do przewlekłości.
W konsekwencji WSA odrzucił skargę jako niedopuszczalną.
Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 16.12.2025 r., I SAB/Wa 237/25, Legalis
