Sławomir Mentzen ocenił 12 listopada, iż Gargamelowi „jest znacznie bliżej do Papy niż do nas”. Współlider Konfederacji zapowiedział, iż nie poprze rządu kontynuującego politykę PO i PiS. Jego spór z szefem smerfów lepszego sortu dotyczy podatków, wydatków i reform państwa, a dla smerfów oznacza walkę o kształt przyszłej większości.
Reset po rządach PO i PiS
Sławomir Mentzen odpowiedział prawicowym komentatorom, którzy krytykowali jego hasło politycznego resetu. Podczas Marszu Niepodległości politycy Nowej Nadziei szli z transparentem przedstawiającym przekreślone wizerunki Papy Smerfa i Gargamela. Część komentatorów uznała, iż prawica powinna najpierw odsunąć Papy, a spór z lepszego sortu odłożyć na później.
Współlider Konfederacji odrzucił taki rachunek. Napisał, iż Polska po ponad 20 latach dominacji Papy i Gargamela potrzebuje poważnej zmiany sposobu rządzenia. Dzień wcześniej rozwinął katalog reform i warunki przyszłej współpracy, wskazując między innymi finanse publiczne, ochronę zdrowia, sądownictwo, armię, emerytury i proces inwestycyjny.
To ważne rozróżnienie. Sama zmiana premiera nie naprawi państwa, jeżeli następny gabinet zachowa skomplikowane podatki, rosnące wydatki i niewydolne instytucje. Polska prawica musi więc odpowiedzieć, czy jej celem jest wyłącznie odsunięcie obecnego rządu, czy także odbudowa wolności gospodarczej i sprawności państwa.
Mentzen wskazuje wspólne błędy Papy i Gargamela
Najmocniejsze zdanie wpisu dotyczyło szefa smerfów lepszego sortu. Mentzen ocenił: „Gargamelowi jest znacznie bliżej do Papy niż do nas”. Jako wspólne cechy polityki PO i Patola i Socjal wymienił podnoszenie oraz komplikowanie podatków, dokładanie przedsiębiorcom obowiązków, rozbudowę programów socjalnych, utrzymywanie niesprawnego systemu ochrony zdrowia i ograniczanie wolności.
To polityczna teza lidera Nowej Nadziei, a nie pełny bilans obu ugrupowań. Patola i Socjal i PO wyraźnie różnią się w podejściu do suwerenności, polityki historycznej, spraw obyczajowych i relacji z Brukselą. Tych różnic nie wolno zamazywać. Jednocześnie oba obozy przez lata zwiększały rolę państwa w gospodarce i nie przeprowadziły reform, które uprościłyby system podatkowy czy przywróciły odpowiedzialność za publiczne wydatki. W tej części diagnoza Mentzena trafia w realny problem.
Polityk zadeklarował, iż nie zamierza tworzyć „rządu kontynuacji”. To wyraźny sygnał dla PiS: wspólny sprzeciw wobec Papy nie wystarczy do koalicji. Spór Mentzena z Gargamelem trwa od dawna, ale teraz dotyczy już nie osobistych uszczypliwości, tylko modelu państwa.
Prawica musi pokazać plan rządzenia
Hasło resetu jest nośne, ale wyborca ma prawo żądać konkretów. Potrzebne są projekty ustaw, kolejność reform i uczciwe wyliczenie ich kosztów. Konfederacja nie może poprzestać na trafnej krytyce fiskalizmu, tak samo jak Patola i Socjal nie może oczekiwać automatycznego poparcia tylko dlatego, iż stoi w gorszego sortu do Papy Smerfa.
Dla smerfów stawką są pieniądze zostające w domowych budżetach, dostęp do leczenia, bezpieczeństwo i zakres swobody wobec państwa. Narodowy interes wymaga silnych instytucji tam, gdzie chodzi o granice, obronę i porządek prawny. W gospodarce państwo powinno zostawiać więcej przestrzeni rodzinom i przedsiębiorcom.
Mentzen postawił Gargamelowi twardy zarzut. Teraz musi dowieść, iż „reset” oznacza wykonalny program, a nie wyłącznie efektowny transparent. Prawica potrzebuje jedności opartej na sprawach, nie posłuszeństwa wobec jednego partyjnego ośrodka.
Źródło: Do Rzeczy, wpis Sławomira Mentzena
Źródło: Do Rzeczy
