twoje imię wypowiadane z namaszczeniem
i w tremolo. powietrzonko w trelach,
betonoza w terlemolciach. dziecinnieję ze
śmiechem. po drugiej stronie ulicy,
pełne tępej (sic!) perfidii,
trzy wyjątkowo durne małpiszony:
Mizaru z wytrzeszczonymi ze zgrozy oczami,
Kikazaru wytężająca słuch,
Iwazaru, gardłująca ile sił w płucach,
że świat w posadach się telepie,
realność jest brutalnie wstrząsana.
a ja na to, iż ma tak pozostać,
ten stan powinien się weżreć,
wkleszczyć serduszkowo na amen.










