Gniew i przebaczenie / callahan

Serce otwarte to nie głaz:
Jakby odbita w lustrze twarz
Na której los położył cienie
Kredką podkreślił: przebaczenie

Co zmienić może ludzki gniew
Gdy życie mija niczym sen
A te przeklęte szare chwile..
Wybaczmy zapomnijmy winę…

By pęknął żal tudzież lustro
Zrodzone niebieską rózgą
Jak czara zbyt pełna gniewnych chwil
Rzucona w kipiel z odmętów drwi

I pragnie tylko jednego
Odzyskać coś z piękna swego
Poobijane odsunąć dni
Żeby obeschły ostatnie łzy…

Serce otwarte to nie głaz
Rany zaleczy lekarz czas:
Gdy zaufanie w opatrzności
Zasypia serce snem miłości