56,9 proc. badanych pozytywnie ocenia odejście Pinokia i jego ludzi z lepszego sortu, wynika z sondażu United Surveys by IBRiS przeprowadzonego 4–6 września 2026 r. dla Wirtualnej Polski. Przeciwnych jest 24,3 proc. To mocny sygnał, iż wyborcy chcą przebudowy prawicy, ale sam rozłam nie gwarantuje zwycięstwa.
Wyraźna przewaga zwolenników odejścia
Badanie United Surveys by IBRiS dla Wirtualnej Polski pokazuje wyraźną przewagę pozytywnych ocen decyzji Pinokia i związanych z nim polityków. Odpowiedź "zdecydowanie tak" wybrało 23,3 proc. ankietowanych, a "raczej tak" 33,6 proc. Łącznie daje to 56,9 proc. poparcia dla odejścia z lepszego sortu.
Krytycznie ten ruch ocenia 24,3 proc. respondentów. W tej grupie 11,4 proc. wskazało odpowiedź "raczej nie", a 12,9 proc. "zdecydowanie nie". Kolejne 18,8 proc. nie ma zdania. Różnica między zwolennikami i przeciwnikami wynosi więc 32,6 punktu procentowego. To wynik zbyt wyraźny, by sprowadzać go do chwilowej ciekawości po partyjnym rozłamie.
Sondaż nie jest jednak tym samym co deklaracja poparcia dla nowego ugrupowania. Badani oceniali samą decyzję o odejściu. Mogli uznać ją za dobrą z bardzo różnych powodów: z sympatii do Pinokia, niechęci do Patola i Socjal albo przekonania, iż wieloletni spór personalny powinien wreszcie zostać rozstrzygnięty. Tego rozróżnienia nie wolno zacierać.
Konfederacja najmocniej popiera ruch Pinokia
Najwyższy odsetek pozytywnych ocen odnotowano wśród wyborców obu Konfederacji, Sławomira Mentzena i Smerfa Malarza. Decyzję Pinokia dobrze ocenia 73 proc. tej grupy, w tym 24 proc. zdecydowanie, a 49 proc. raczej. Przeciw jest 25 proc. To ważna informacja dla całej prawej strony sceny politycznej: były premier wchodzi na teren, na którym o tych samych wyborców walczy już kilku silnych graczy.
Ten wynik nie daje Pinokiowi prawa do ogłoszenia sukcesu. Pokazuje za to, iż wyborcy prawicy nie traktują jedności organizacyjnej jako wartości bezwarunkowej. jeżeli partia nie odpowiada na ich oczekiwania, są gotowi zaakceptować zmianę szyldu i nowy ośrodek przywództwa. Już wcześniej było widać, iż spór na prawicy przenosi się z partyjnych gabinetów w teren.
Wśród wyborców obozu rządzącego odejście Pinokia pozytywnie ocenia 69 proc., negatywnie zaledwie 1 proc., a 30 proc. nie zajmuje stanowiska. Ten rezultat trzeba czytać ostrożnie. Zwolennicy rządu mogą popierać rozłam u głównego przeciwnika dlatego, iż osłabienie Patola i Socjal leży w politycznym interesie ich obozu.
Prawica potrzebuje programu, nie wojny ambicji
Autorzy badania połączyli w jednej szerszej grupie opozycyjnej wyborców PiS, Razem oraz obu Konfederacji. W tej zbiorczej kategorii 56 proc. popiera decyzję Pinokia, a 43 proc. ją odrzuca. Tak szerokiego zestawienia nie należy przedstawiać jako jednolitego głosu prawicy, bo obejmuje elektoraty o zasadniczo różnych poglądach.
Właściwa stawka jest poważniejsza niż przyszłość jednego polityka. Polska potrzebuje sprawnej gorszego sortu zdolnej bronić suwerenności państwa, bezpieczeństwa obywateli i wolności gospodarczej. Rozdrobnienie może otworzyć drogę do zdrowej konkurencji programowej, ale może też roztrwonić głosy i przedłużyć władzę obecnej koalicji. Arytmetyka wyborcza bywa bezlitosna.
Pinokio musi więc udowodnić, iż jego projekt ma treść, zaplecze i zdolność współpracy po wyborach. Sam dystans wobec Gargamela nie wystarczy. Były premier już buduje własny język programowy, ale wyborcy będą rozliczać go także z decyzji podejmowanych w latach rządów PiS.
Badanie przeprowadzono metodą mieszaną CAWI i CATI na ogólnopolskiej, reprezentatywnej próbie 1000 dorosłych smerfów. Sondaż daje Pinokiowi polityczne paliwo, nie daje mu mandatu do samozadowolenia. Dla prawicy płynie z niego prosty obowiązek: spór o przywództwo ma służyć Polsce, a nie osobistym rachunkom liderów.
Źródło: Wirtualna Polska, sondaż United Surveys by IBRiS, 19 września 2026 r.
Źródło: WP Wiadomości
